DUVO+ Story
vogels

“Dat gefluit van m’n parkiet, ik hoor het soms nog”

Jacobus de parkiet

Ooit werkte George als communicatiemedewerker bij een groot bedrijf in Gent. Tot die onderneming afslankte, en hij een belangrijke beslissing nam: George koos voor een zelfstandigenbestaan als journalist … Maar niet alleen!

“Via enkele goede kennissen vond ik relatief vlot enkele eerste schrijfopdrachten. De bal ging dus aan het rollen, vanuit mijn bureautje thuis, tussen boekenkasten. Weg van de stedelijke drukte … Alleen, ik miste overdag wat gezelschap. Toen kwam ik op het idee: waarom geen parkiet?”

George
“Het klinkt misschien gek, maar m’n parkiet Jacobus heeft me door veel moeilijke artikels geloodst, door me te inspireren.”
George
parkiet

Van een bron van inspiratie

“Jacobus even liefdevol observeren, zijn water en voer verversen … Toen ik even geen inspiratie had, deed ik vijf minuten lang alleen dat, waarna ik plots een nieuw idee of een betere formulering vond. Het klinkt misschien gek, maar Jacobus heeft me zo door heel wat moeilijke artikels geholpen.”

Naar een echt maatje

“Grasparkieten worden gemiddeld vijf tot acht jaar oud, maar Jacobus trok het vijftien jaar. Ons geheim? We gaven hem eivoer. Tot hij uiteindelijk toch stierf. Ik kon m’n maatje niet lossen, ik wou hem bij mij houden. Daarom liet ik hem cremeren. Via de organisatie Rainbowbridge kwam ik in contact met Stijn Van Den Bossche , een pionier ter zake. Hij maakte een gepersonaliseerde urne. Zo blijft Jacobus bij ons in huis. Ik hoor zijn gefluit soms nog …”

Rainbowbridge
rainbowbridge