DUVO+ Story
honden

“Wat zou ik toch doen zonder m’n twee lieve stalkers?”

“Wat zou ik toch doen zonder m’n twee lieve stalkers?”
Pedro en Alfons zijn onafscheidelijk

Vele oudere mensen in onze samenleving gaan eenzaam door het leven. Maar Marianne niet. Niet alleen komt haar zoon nog geregeld op bezoek. Ze kreeg van hem ook twee rakkers van honden, Pedro en Alfons.

“Toen de kinderen nog thuis woonden, hielden we voor hen een hond. Maar nadien wilden we reizen en hadden we geen huisdier meer”, vertelt Marianne. “Tot vijf jaar geleden m’n lieve echtgenoot plots overleed, door een hartinfarct. Ik was diep ongelukkig, en zag geen zin meer in het leven.”

Marianne
“Iedere vaste klant van de supermarkt kent Pedro en Alfons al, die aan de ingang op me wachten. Zo doen we ook makkelijk een babbelke.”
Marianne
“Wat zou ik toch doen zonder m’n twee lieve stalkers?”
Samen spelen is zalig

Pure liefde in een doos

Mariannes zoon wou zijn moeder helpen, en bracht daarvoor een doos mee. “Twee puppy’s zaten erin. Eerst dacht ik: oei, kan ik dit nog aan? Maar Alex overtuigde me om het een kans te geven. En nu kan ik niet meer zonder. Tuurlijk vervangen ze m’n man niet, maar ze verzachtten het verdriet.”

Overal vrolijk mee

Pedro en Alfons volgen Marianne overal. “Nu, toch bijna, hé”, lacht Marianne. “Ik kan niet met de auto rijden, en ga dus overal te voet heen, ook naar de winkel. M’n sloebers wandelen dan mee, aan de dubbele lijn , en wachten geduldig buiten op mij. Daar worden ze veel geaaid, iedereen kent hen ?”